در خبرها شنیدیم که کودکی 12 ساله بر اثر دیدن یک سریال تلویزیونی ،  تحت تاثیر قرار گرفته و دست به حودکشی زده است . ( پرونده قضایی از سال 90 تا کنون  برای مسئولین شبکه 3 و تهیه کننده و کارگردان این سریال در جریان است )

آیا وقت آن نرسیده که والدین نسبت به طبقه بندی سنین فرزندانشان برای استفاده  از ابزار رسانه ای اقدام نمایند ؟ 

این تنها یک مورد از هزاران آسیب وارده بر گروه های سنی آسیب پذیر بر جامعه است. به نمونه ذبل توجه کنید:


"می خواهم روح شوم و ببینم بابا و مامان راجع به من چه می‌گویند"

این آخرین جمله‌ای بود که محمد مهدی کوهی 12 ساله ، قبل از شروع بازی مرگبارش به زبان آورد. او در سال 90 ،  وقتی خودش و برادر 6 ساله‌اش را در خانه تنها دید، تصمیم گرفت همانند سریال مورد علاقه‌اش ( پنج کیلومتر تا بهشت) تبدیل به یک روح شود و به مکان‌های مورد علاقه‌اش سر بزند، غافل از اینکه بازی او سرنوشت شومی به‌دنبال خواهد داشت .

آیا سازندگان فیلم با درج جمله " استفاده افراد زیر 15 سال ممنوع است " می توانند مانع از دیدن این برنامه در خانه ها شوند ؟ بار دیگر تاکید می کنم " پدر و مادرها ، در روز قیامت شما و ما هم مسئولیم" .